FUN WITH NUNS

Fun with nuns

LP, mm09, wax 02, 2012

Discription: Limited edition of 270 copies, handmade covers, reused sleeves.

Style: , ,

Price: 12.00 €
 
December 10, 2015 8:07 pm Published by

Avant-garde collective Fun With Nuns is an open group of artists, musicians and individuals from Thessaloniki, Greece, known most for their full of energy performances, using spontaneity, brutality and humor as a way of inspiration. Since now they have released a full length CD (What can spur us on, Wax records, 2010) and an already sold out mini CDr to our Nous series (Φαν ουίθ νανς, moremars, 2010).

Fun with nuns 3rd homonymous LP is a co-production between Wax records, Fun With Nuns and our label. The recordings presented here are deep improvised music, keeping a beautiful balance between real time composition and experimentation. The players seem more in touch with the ability to be silent, amplifying the minutiae of sounds. 15 musicians participating in this LP with different line-up on each side. First Side includes 3 studio tracks. On the other side there is a live recording from their performance at Knot Arts Gallery in Athens with the participation of Acte Vide. The editing, mix and mastering at the first side by emdy on the other one by goulyk and emdy.

This is a limited edition LP of 270 numbered copies, packaged in recycled LP sleeves with many different-handmade covers made by artists them-shelf.

Share!Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Share on Tumblr0

Taged as: , ,

Images

fun with nuns lp coversfun with nuns lp back coverfun with nuns lp front covers

Reviews

slackerblud.com
Έχουμε πει ότι η σκηνή γαμάει τελευταία; Το ξαναλέμε. Καλά, έχουν χρόνια ατελείωτα στη φάση ετούτοι, αλλά δεν έχει να κάνει.
Τέλος πάντων. Μου σκάει περίεργα όταν μια μπάντα, που σε αφήνει να φύγεις χωρίς αυτιά μετά από κάθε ζωντανή της εμφάνιση, πειραματίζεται με την “ησυχία”. Ότι και να σημαίνει αυτό. Γιατί ούτε εδώ είναι “ήσυχοι”. Κάθε άλλο, σου δημιουργείται η αίσθηση ότι ασχολούνται όλοι με κάτι όλη την ώρα, περιφέρονται από μέρος σε μέρος, αεικίνητοι, ανακατεύοντας ήχους στις γωνίες του δωματίου. Σαν υπερκινητικά παιδάκια σε παιδική χαρά.
Η διάρκεια των κομματιών είναι μικρή, κι εκεί που σου δημιουργούν την αίσθηση του συνόλου, σκάει ένα με φωνητικά – το καλύτερο του δίσκου – που είναι σε φάση σαν άσκηση μεταξύ Ornette Coleman (δεν το ‘χω και τρελά με τη jazz, πάντα αυτόν αναφέρω όταν ξεφεύγει η κατάσταση κι έχει σαξόφωνα. Αυτόν ξέρω – αυτόν εμπιστεύομαι) και Tom Waits αμέσως μετά το μεσημεριανό γεύμα. Το οποίο σαν κυρίως πιάτο είχε στιφάδο με αμφεταμίνες. Το άκουσα τρεις φορές απανωτά και σε κάθε μία έβρισκα και κάτι καινούριο. Τους πάνε οι φωνές, αυτό να λέγεται.
Η δεύτερη πλευρά του δίσκου είναι live ηχογράφηση στην αγαπημένη Knot Arts Gallery, η οποία έχει καταπληκτικό ήχο, βοηθάει ο χώρος άλλωστε, παρόλα αυτά, χωρίς να σημαίνει ότι το κομμάτι δε γαμάει, μεταφέρει την εμπειρία του να τους δεις ζωντανά μόνο κατά ένα μέρος. Το ηχητικό. Γιατί πρέπει και να τους βλέπεις. Άλλη φάση ρε. Καμία σχέση με τη σοβαροφάνεια των improvisors της πρωτευούσης. Ήχοι παντού. Κίνηση. Ζωή. Πανκ.

Ρε.

Μουνιά.

Να σημειωθεί, κλείνοντας, ότι η More Mars τελευταία κυκλοφορεί πραγματικά συναρπαστική μουσική. Ιδίως το split Broken Synths / Neon & the other noble gases μου θύμισε γιατί μου άρεσε κάποτε η ηλεκτρονική μουσική. Υπέροχο.