| go home | ||||||
| Δισκοκριτικές μουσική πανσπερμία! |
||||||
Dusa: "Untitled" Στο προηγούμενο τεύχος μας, είχαμε ασχοληθεί πάλι με τους DUSA. Αυτή αποτελεί και την πρώτη τους κυκλοφορία, αν δεν απατώμαι, στην Σουηδική Aderlatning Productions. Σε αυτό το 7ιντσο οι Dusa ακούγονται αρκετά διαφορετικοί. Η μουσική τους παύει να μας θυμίζει ντοκιμαντέρ. Εδώ ο πειραματισμός αλλά και ο θόρυβος παίρνουν την θέση των πολύπλοκων και καλά μονταρισμένων ήχων. Ένα πρωτόγονο κολλάζ, που και σε αυτή την περίπτωση προέρχεται από κασετόφωνο. ένα είδος Pause and Start τεχνικής. Το φύσημα της κασέτας αλλά και ο αναλογικός θόρυβος που δημιουργείται είναι αυτός που πρωτοστατεί. Δεν αποτελεί όμως θορυβομουσική. Αντίθετα και εδώ οι Dusa αποσκοπούν στην ονειρική ουτοπία. Τα samples δεν λείπουν και απο εδώ αλλά με μία εντελώς διαφορετική λογική. Ίσος με έναν πιο ακατέργαστο και βίαιο τρόπο που όμως δεν παύει να μας ξαφνιάζει και ως σύνολο να μας προσφέρει αρκετά καλές στιγμές. [Μάριος Μ] |
![]() |
|||||
The Pyramids : "S/T" Oι The Pyramids είναι μία μπάντα από το Τέξας. Όλοι γνωρίζουν το Label … (απλά αστειεύομαι). Αρχικά περίμενα να ακούσω κάτι άλλο. Το εξώφυλλο με τα ελάφια και τα τι αύτα είναι κάπως παραπλανητικό. Το τραγούδι που ανοίγει το album “ sleds” είναι ένα πολύ καλό κομμάτι για να ξεκινά ένας δίσκος. 4 με 5 layers από κιθάρες με echo και feedback. Τα παραμορφωμένα, αλλά Radiohead, φωνητικά με feedback μου έδωσαν την αίσθηση σαν να βρισκόμουν σε φαράγγι. Το δεύτερο κομμάτι “ Igloo” συνεχίζει με την ίδια λογική με την εμφάνιση τύπου Thrass ντράμς που δίνουν μία αλλόκοτη τροπή και σύντομα όλα σβήνουν με “ένα echo από κάτι πολύ κάλο” που όντως είναι. Παραμορφωμένες κιθάρες και αιθέρια φωνητικά κάνουν την όλοι ατμόσφαιρα αρκετά ενδιαφέρουσα μέχρι που η γοτθική σχεδόν κακοφωνία της εισαγωγής του “ end resolve” ακολουθείτε με το gothic drum- machine και τα φωνητικά που μου θυμίζουν την πρώτη περίοδο των Blonde Redhead. Πολύ καλά για την ώρα! Το “ Hellmonk”, το “ this house is…” και το “ Hillary” αποτελούν τα πιο Industrial κομμάτια του συνόλου. Το τραγούδι αρχίζει και εξαφανίζετε δίνοντας την θέση του στην ψυχρή και πραγματικά παραμορφωμένη βοή. Τα τρία τραγούδια του τέλους, το “ ghost”, ακούγεται σαν ένα πραγματικά παραμορφωμένο ρεμβασμό. Το “ monks” και το “1,2,3, pyramids” είναι τα πιο βίαια κομμάτια. Πολλές ηχογραφήσεις από ρολόγια και μη αναγνωρίσιμοι ήχοι, κραυγές και πολλές κιθάρες μας δείχνουν με τον καλύτερο τρόπο τι μπορούν πραγματικά αυτοί οι τύποι να κάνουν. Πιθανότατα μία μπάντα που θα πρέπει να δεις ζωντανά και ως τελική εντύπωση αυτό που σου μένει είναι ότι τελικά ακούγεται σαν τους Radiohead να τζαμάρουν με τους Black Dice. Περίεργο μεν αλλά ωραίο δε. [Fervent] |
|
|||||
Unitauf :''ALFA AND OMEGA " Αυτή η κυκλοφωρία του δικού μας Auf είναι μια από τις αγαπημένες μου και αυτό για τους εξής λόγους. Αποτελεί κάτι διαφορετικό από αυτά που μας έχει συνηθίσει, δηλαδή digital noise μουσικές. Το συγκεκριμένο 3” περιέχει 2 ελαφρός πειραγμένες συνθέσεις ασιατικής μουσικής. Τραγούδια παραδοσιακά που σε συγκλονίζουν και πραγματικά σε προβληματίζουν για την Ευρωπαϊκή μας «κουλτούρα». Ευτυχώς κάποια πράγματα δεν μπορούν τόσο εύκολα να αλλοτριωθούν. Η επέμβαση που υπέστησαν τα κομμάτια είναι θα λέγαμε αισθητική, χρωματίζοντας τα με μικρές παραμορφώσεις, υπόκωφο θόρυβο και εικαστικές παρεμβάσεις δίνοντας μας την εντύπωση ότι ακούμε ραδιόφωνο και το σήμα χάνετε. Θα μπορούσε να είναι η νέα κυκλοφορία της sublime frequencies αλλά τελικά είναι της subliminal recordings. Ωραία κυκλοφορία! [Μάριος Μ] |
![]() |
|||||
Onq : "OPAQUE DAYS" Από που προέκυψε ο Onq ; Θα μπορούσε να αποτελεί και παρθενογένεση. Μια Ιταλική πρωτοτυπία. Μια καθαρά home made μουσική παράνοια. Επηρεασμένος από σκοτεινά μονοπάτια και ήχο οικείο στην εξίσου ιταλικής προέλευσης “old europe cafe”, o Ο nq τραβά προς τον δικό του μελαγχολικό δρόμο. Το συγκεκριμένο album που διαλέξαμε από τις πολλές κυκλοφορίες του σε διάφορα Labels είναι ίσος και η καλύτερη! Η εμμονή των Ιταλών με το στοιχείο της υπερβολής, λόγο ίσος και του ταμπεραμέντου τους, μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη (βλέπε ιταλικό gothic ), παρόλα αυτά πολλές φορές πετυχαίνει η συνταγή (βλέπε ιταλικό progresive ) και το αποτέλεσμα είναι το λιγότερο εκρηκτικό. Εδώ ο Onq πειραματίζεται περισσότερο με την παραγωγή παρά με την σύνθεση. Μέχρι που ακούμε και ένα κομμάτι στο γρήγορο. Αυτό βέβαια προκύπτει από την εμμονή του Onq με το να χρησιμοποιεί τις “λάθος” στροφές αλλά και αρκετό delay για να γεμίζει με πολύ μαεστρία τα κομμάτια του με έξοχα τρικ. [Μάριος Μ.] |
![]() |
|||||